Ecdadımız osmanlı zamanında Ramazan ayı girdimi sokaklar çarşı pazarlar bambaşka bir havaya girermiş.Ramazanın manevi atmosferini herkes doyasıya hisseder ve doyasıya yaşarmış.Herkes ramazanın ruhuna üst düzey bir hasasiyetle saygı gösterirmiş.Gayri müslüm dediğimiz azınlıklar bile Ramazan ayı girdiği zaman Müslümanların inançlarına olan saygılarından dolayı aleni olarak açıktan hiç birşey yeyip içmezlermiş.
Artık zamanımızda ne o eski Ramazanların ruhu kaldı. Nede Ramazan ayına saygı gösterenler kaldı.Eskiden gayri müslümlerin Ramazan ayında Müslümanlara göstermiş olduğu saygı ve hürmeti bugün müslümanım diyenler göstermiyor artık.Sokakta çarşıda insanların içinde utanmadan hayasızca oruç yiyen bir sürü güruh var.Sorsanız bunlarad müslüman diyorlar.Müslümanlık bu kadar hafif ve basitmi sizce ?
Haya ve edep imanın en önemli şubelerindendir.Başka bir deyişle Allah Rasulünün (s.a.) diliyle " Hayası olmayanın imanıda yoktur." Yani müslüman olan insan hayalı ve edepli insandır.Müslüman bir insan nefsine uyup bir günah işlese dahi onu aleni olark herkesin gözü önünde yapmaz.Oruça ve oruçluya saygı göstermek aslında Allaha saygı göstermektir.Allaha saygısı olmayanın hiç birşeye saygısının olmasıda mümkün değildir.Müslüman açıktan oruç yemez ,açıktan haram ve günah işlemez.Nefsine uyarak işlediği günahaları olsa bile bunları herkese söyleyip asla deşifre etmez.Müslüman Allahtan korkan aynı zamanda edep ve haya sahibi bir insandır.
İslamın müslümanım diyenlere yüklediği çok büyük emir ve sorumluluklar vardır.İslamın Oruç , namaz ,hac,zekat gibi Müslümanlara yüklediği olmazsa olmaz şartları ve yükümlülükleri vardır.Bir insan Allah'ın bu emirlerini hiçe sayarak müslüman olduğunu iddia edemez.Müslüman olmayanlara bir sözümüz yok.Ama müslüman olduğunu söyleyipte utanmadan açıkta oruç yiyen kişilere söyleyecek çok şeyimiz var.
Zamanında Almanyada işçi olarak çalışmış daha sonra Türkiye'ye dönmüş olan bir kişiden Almanyada çalıştığı yıllarda yaşadığı bir olayı dinlemiştim.Hikaye şöyle; bu kişi ile birlikte bir grup Türk aynı fabrikada çalışmaktadır.Türklerin başında Hans isminde bir Alman sorumlu bulunmaktadır.Cuma günü geldiği zaman ismi Hasan olan bir Türk'ün haricinde diğer Türklerin hepsi cuma namazı için Hanstan izin alırlar.Hansta bu kişilerin inançlarına saygı göstererek her cuma bu kişilere cuma saatinde ibadet etmeleri için izin verir.Ancak Burada bulunan Türklerden Hasan'ın müslüman olduğu halde Cuma namazına gitmemesi Hans'ın dikkatini çeker.Bir gün edemez hasana bunun nedenini soarar.Hasan Hans'a islamın ibadet tarafı ile ilgisinin olmadığını sorar.Bu defa Hans Hasana dönerek
şöyle der. " HASAN HA SEN HA BEN " yani Namaz kılmıyorsun,oruç tutmuyorsun aynı şeyleri bende yapmıyorum.O zaman bir müslüman olarak benden farkın ne HASANLA HANS'IN ARASINDA NE FARK VAR DEMEK İSTER.
ALLAH BİZE İSLAMI GEREKTİĞİ GİBİ YAŞAYANLARDAN EYLESİN
Selam Ve Dua İle
Güney Asya'nın en kalabalık ülkelerinden Endonezya bugün pek çoğumuza artık efsane olarak gelecek bir ihtida öyküsüne sahip. Ülkenin İslamlaşması, bir kumaş tüccarının Müslüman ahlakına örneklik teşkil edecek bir davranışı sayesindedir. Mehmet Paksu'nun İman Hayata Geçince adlı eserinde aktardığı bilgilere göre Endonezya'ya yerleşen ve ticaretini orada yapan bir Müslüman tüccar, bir gün iş yerine geç gelir ve dükkânını emanet ettiği çırağının hayli kârlı bir satış yaptığını görür. Ancak işin aslını öğrenen tüccar çırağının metresi 5 akçe olan kumaşı 10 akçeden sattığını öğrenir ve bunun üzerine derhal satış yaptığı kişiyi bulmasını ister çırağından. Çırak satış yaptığı müşteriyi çok geçmeden bulur ve dükkâna davet eder. Tüccar durumu müşteriye izah ederek kendisinden helallik istedikten sonra fazladan alınan 5 akçeyi de uzatır. 
Gamelan Sekaten Törenleri 
